Wielkie szczęście

 Mimo brzydkiej pogody, a może lepiej byłoby napisać strasznej, w naszej miejscowości niewiele się dzieje, jeśli chodzi o wichury, burze i wszystko co z tym związane. Deszcz, kilka piorunów i grzmotów. Nasza okolica ma chyba jakiegoś anioła stróża. Kilka lat temu mieliśmy nawet trąbę powietrzną. Szalała po lesie, zniszczyła wiele drzew, ale po dotarciu do naszych granic, zawróciła. Jak mówiłam, anioł stróż. Od tamtego czasu dzień 6 sierpnia to dodatkowe święto parafialne. Co roku tego dnia organizowana jest uroczystość na pamiątkę tamtego wydarzenia. Nie pomyślcie sobie, że świętujemy przejście trąby powietrznej, nie. Świętujemy ominięcie naszej miejscowości przez trąbę. Widząc, co obecnie dzieje się w naszym kraju po przejściu nawałnic, chyba mamy prawo do swojego święta. Wybaczcie, zaczęłam odbiegać od tematu. Uroczystość miała być zorganizowana przed kościołem, niestety pogoda na to nie pozwoliła. Od dwóch dni padał deszcz. Uroczysta msza w kościele, a resztę zorganizowano w domu kultury. Święto, jak to święto. Powitania ważnych osobistości, życzenia i przemówienia gości. Zauważyłam pewną prawidłowość. Im wyższe stanowisko, tym dłuższa przemowa. W sumie wszyscy mówili o tym samym, tylko używając innych słów. Trzy godziny słuchania jakie to my mamy szczęście. Trudno się nie zgodzić, ale czy nikt nie wpadł na to, żeby wygłosić jedną mowę w imieniu wszystkich? Nasza uroczystość różni się trochę od wszystkich innych, organizowanych przez cały rok. Wstęp mają wszyscy chętni, ale w występach i pokazach mogą brać udział wyłącznie mieszkańcy naszej parafii. Dla dzieci przygotowano rozgrywki w kalambury. Na tę okazję stworzono specjalne zestawy puzzli. Po ułożeniu powstaje obrazek przedstawiający trąbę powietrzną omijającą nasz kościół. Każda rodzina otrzymała takie puzzle w pierwszą rocznicę tego wydarzenia. Ktoś powie, że lepiej zapomnieć. A ja Wam mówię, że takie rzeczy trzeba pamiętać. Nie wszyscy w naszym kraju mają takie szczęście. Wystarczy obejrzeć jakiekolwiek wiadomości.