Imieniny inne niż wszystkie

 5 listopada. Imieniny Sławomira. Jak pamiętacie, mamy w rodzinie jedną osobę o tym imieniu. Osobę o której rodzice zabraniali mówić w towarzystwie. Jeden głupi błąd w młodości i straciliśmy go na 8 lat. Długo zastanawialiśmy się, czy osobę z kryminalną przeszłością wypada przedstawić najmłodszym członkom rodziny i jak dzieci przyjmą nowego wujka. Nie było się czego obawiać. Nikt nie wie dlaczego, ale od pierwszego spotkania dzieci traktowały Sławka jak kogoś, kogo znają od dawna. Myśleliśmy, że gdy dowiedzą się gdzie ich wujek był przez te wszystkie lata nie będą chciały nawet wiedzieć kto to jest a co dopiero przyjąć go do rodziny. Nie wieli je to obchodziło. Ale kto zrozumie dzieci. Już na początku października cała piątka bez przerwy dopytywała się kiedy Sławek nas znowu odwiedzi. Nie chciały powiedzieć dlaczego tak im na tym zależy, ale w końcu się wydało. Agnieszka w swoim pamiętniku ma zapisane daty urodzin i imienin wszystkich członków naszej rodziny. Wszystkie moje kochane wnuczki uznały, że trzeba wyprawić przyjęcie imieninowe dla wujka. Im bardziej odmawialiśmy, tym bardziej one się upierały. W znalezieniu Sławka pomógł nam jego dawny kolega i po przekazaniu zaproszenia przez dzieci 5 listopada dawno nie widziany wujek pojawił się w naszym domu. Dzieci od razu chciały zabrać go do swojego pokoju. Tym razem się na to nie zgodziliśmy. Przyjęcie rozpoczęło się obiadem, ale dopiero wieczorem zorientowaliśmy się, że Sławek gdzieś zniknął. Wszyscy wiedzieli gdzie jest. Od razu poszliśmy do pokoju dzieci. Przy stole, wśród gier i puzzli siedziała cała szóstka i grała w przywiezione przez Sławka gry. Zawsze miał jakieś prezenty dla dzieci. Tym razem była to gra „ Dory’s lost memory” Jednak większość czasu spędzili na grze „5 sekund junior” i słuchaniu opowieści Sławka o miejscach, które chciałby odwiedzić. Nikt nie wie dlaczego dzieci tak go lubią mimo jego przeszłości. Jak się okazało, nie tylko nasze. Może to dobrze.