Sposób na dzieci

Jak przekonać dziecko do nauki? Wystarczy odpowiednia motywacja. Na moją najmłodszą dwójkę wnuczków znalazłam sposób i to całkiem przypadkiem. To było przed urodzinami męża. Zawsze przyjęcia były organizowane z okazji imienin,ale ponieważ była to okrągła rocznica, w tym roku przenieśliśmy świętowanie. Właśnie dlatego, że była to okrągła rocznica urodzin, postanowiłam osobiście przygotować tort. Nie żebym była jakąś mistrzynią cukiernictwa, ale pamiętam z dawnych lat, że wszystkim moje wypieki smakowały. Przynajmniej tak mówili. Ale nie o to chodziło. Przy wyrabianiu ciasta zauważyłam, że moje wnuczki dziwnie mi się przyglądają. Jak nasypuję mąkę czy rozbijam jajka. Nie wydawało mi się to jakoś specjalnie dziwne, może z wyjątkiem spokoju z jakim to robiły, chciały się po prostu dowiedzieć co robi babcia. W pewnym momencie zauważyłam brak kilku rzeczy. Ze stołu zniknęła torebka z mąką, jajka i słoik dżemu i oczywiście dzieci. Zajrzałam do ich pokoju i aż mnie zatkało. Cała podłoga była w mące, jajkach i dżemie. Powiedziały, że też pieką placek. Wtedy właśnie zauważyłam, że bardzo często powtarzają po mnie różne czynności. Żeby sprawdzić swoją teorię, wybrałam się do sklepu i kupiłam dwa zestawy zabawek o najdziwniej brzmiących nazwach, oczywiście według mnie. Pierwszym zestawem jaki wybrałam był „Akuku Stuku Puku” Po dłuższych poszukiwaniach znalazłam kolejny zestaw. Nazywa się „A,B,C czytać chcę” Przyszłam do domu i pokazałam zakupy wnuczkom. Nie za bardzo zainteresowało je to co kupiłam, więc sama zaczęłam układać literki i obrazki. Wyglądało to trochę dziwnie, babcia bawiąca się klockami i dzieci przyglądające się jej. Po chwili przyłączyły się do zabawy. To samo spróbowałam z drugim zestawem. Efekt był taki sam. Moja teoria potwierdziła się. Niestety działa tylko na najmłodszą dwójkę. Gdybym zaczęła odrabiać lekcje za starsze dzieci, one poszły by spotkać się z przyjaciółmi i cieszyły by się, że nie muszą się uczyć, bo ktoś zrobi to za nie. Ten sposób nie zadziała.